Oude programma’s herkennen: de weg terug naar aanwezigheid

Hoe je lichaam laat zien welke programmeringen nog op de achtergrond draaien

Soms merk je pas achteraf dat je weer in een oud programma zat.

Je werd geraakt door een opmerking, een blik, een toon of een situatie.
Er kwam spanning in je lichaam. Misschien irritatie, onrust, schaamte, verdriet of de neiging om jezelf terug te trekken.

En voor je het weet reageer je zoals je al jaren reageert. Vanuit een programma.
Scherp, hard. Verdedigend of aanvallend. Misschien jezelf ontwijkend, aanpassend of controlerend.
Je zegt iets wat je eigenlijk helemaal niet wilde zeggen. Je trekt ten strijde. Terwijl je eigenlijk juist verbinding verlangt.
Je gaat pleasen terwijl je een grens voelt. Je wordt fel terwijl er onder die felheid iets zachts geraakt is.

 

Deze programma’s zijn ooit ontstaan om je te beschermen.

Het probeert je weg te houden bij iets ouds.
Iets wat pijnlijk, verwarrend of heel onveilig voor je was. Ergens in je leven heeft jouw systeem geleerd: dit gevoel is te veel.
Deze situatie is gevaarlijk. Deze pijn wil ik nooit meer voelen.
En vanaf dat moment ontstond er een beschermingslaag.

Die laag kan vele jaren actief blijven.

Op de achtergrond. In je lichaam. In je zenuwstelsel. In je onderbewuste.
Je merkt het pas wanneer er iets gebeurt wat de oude ervaring opnieuw aanraakt.
Dan start het programma op.
Vaak binnen een seconde.

Je lichaam weet het eerder dan je hoofd

Je kunt het zo zien: je lichaam is de hardware. Je adem, zenuwstelsel, spieren en cellen dragen de ervaring.
Het programma -de software- is de automatische reactie die opstart wanneer iets ouds geraakt wordt.
De programmering is hoe dat programma ooit in je systeem terechtkwam. En bewustzijn is het deel in jou dat kan zien wat er draait.

Je lichaam reageert eerder dan je hoofd begrijpt wat er gebeurt. Je adem gaat omhoog. Je borst spant aan.
Je buik trekt samen. Je kaken klemmen. Je schouders gaan omhoog. Je energie schiet naar buiten, naar binnen, omhoog of weg.

En dan komt het verhaal.

“Zie je wel.”
“Ik moet hier weg.”
“Ik ben niet goed genoeg.”
“Ik doe het weer fout.”
“Ik moet harder worden.”
“Ik moet mezelf bewijzen.”
“Ik mag dit niet voelen.”
“Ik mag er niet zijn.”
Blablablablabla.

En zo blijft het hoofd praten.
Het ene verhaal na het andere.
Het programma neemt het over.

De ingang naar vrijheid

En toch ligt juist daar een ingang. In dat kleine moment waarop je voelt dat er iets in je lichaam gebeurt.
Wanneer je leert om daar aanwezig bij te blijven, ontstaat er iets nieuws.
Je hoeft niet meteen te reageren. Je hoeft het gevoel niet te verklaren. Je hoeft het niet weg te maken.

Je blijft bij de adem.
Bij de spanning.
Bij het ongemak.
Bij het lichaam.

Precies daar begint bewustwording. In het aanwezig zijn met het ongemak.
In het niet in de reactie gaan.
En voelen wat er in je lichaam gebeurd. 

In ademwerk kun je deze patronen -en de oorzaak ervan-  tegenkomen.
Door begeleid verbonden te ademen kan er iets voelbaar worden in het lichaam waar we samen verder op inzoomen.
Het lichaam laat vaak zien en voelen waar de energie niet vrij stroomt.
Soms komt er druk op de borst.
Soms verdriet in de keel. Soms spanning in de buik.
Soms trilling, warmte, kou of onrust.
Het kan ook komen in de vorm van beelden, repeterende gedachten.

Dat is allemaal informatie.

Het lichaam is een opslagplek van gevoelens, emoties en ervaringen. Alles wat ooit te groot was om volledig te voelen, kan ergens in het systeem zijn vastgezet.
Dat kun je voelen als spanning, verkramping, dissociatie, fysieke pijn, verdoving of een automatische reactie.

Door daar met aandacht bij te zijn en rustig door te ademen, kan het zomaar zijn dat je bij een herinnering uitkomt die al heel lang weggestopt was. Het kan een beeld zijn. Een gevoel. Een lichaamssensatie. Een situatie van vroeger. Soms komt er emotie vrij zonder dat je precies weet waar het bij hoort. Of kun je eindelijk rouwen na zoveel jaren.

Je gevoel is dan de deur waar we samen doorheen gaan.

De herinnering is de oude, oorspronkelijke ervaring die ergens in jou is blijven liggen. Door er bewustzijn op te brengen en de emoties eromheen op te schonen, krijgt je systeem weer ruimte. Je energie gaat vrijer stromen. De wortel van een programma kan loskomen.

Dat betekent niet dat je ineens “klaar” bent.
Het betekent dat je meer ziet. En dat de energie, de spanning die is opgeslagen vrij komt.
En wat je ziet en herkent, dat wordt bewust en hoeft minder je leven te sturen.

Daar begint innerlijke vrijheid.

Je leert voelen wat er in je lichaam gebeurt voordat je automatisch reageert. Je merkt eerder op wanneer een patroon opstart. Je voelt wanneer je jezelf kleiner maakt.
Wanneer je weggaat uit contact. Wanneer je hard wordt. Wanneer je pleast. Wanneer je controle probeert te pakken. Wanneer je verdwijnt uit je lijf.

En dan kun je terug.

Naar de adem.
Naar voelen.
Naar aanwezigheid.

Je hoeft het patroon niet weg te duwen. Je leert het zien terwijl het actief wordt.
Echt zoals een software programma even tijd nodig heeft om op te starten.
Wanneer je ze gaat herkennen, kunnen ze minder je leven bepalen.
Gaan ze vanuit het onbewuste, het bewuste veld in.

Daarmee kom je dichter bij jouw authentieke zelf. Niet als ideaalbeeld, wel als ervaring in je lichaam. Je voelt beter wat klopt. Je voelt sneller waar je grens ligt. Je merkt eerder wanneer je oude pijn reageert. Je krijgt meer keuze in hoe je aanwezig wilt zijn.
Jouw innerlijke kracht, helderheid en creativiteit krijgt weer de ruimte.
Energie gaat weer stromen.

Het multidimensionale aspect van programma’s.

Wanneer we dieper werken wordt zichtbaar dat een programma vaak uit meerdere lagen bestaat.

Er is de fysieke laag: spanning, adem, houding, verkramping, vermoeidheid, druk, trilling.

Er is de emotionele laag: verdriet, boosheid, schaamte, angst, machteloosheid of gemis.

Er is de mentale laag: overtuigingen, conclusies, innerlijke zinnen en verhalen die ooit zijn ontstaan.

Er is de kindlaag: het jongere deel in jou dat iets heeft meegemaakt en daar nog steeds op reageert alsof het nu gebeurt.

Er is de zielsdimensie: het diepere bewustzijn dat niet samenvalt met het patroon, maar het kan waarnemen, dragen en helen.

En soms is er nog een grotere laag: familiepatronen, voorouderlijnen, collectieve thema’s of ervaringen die voelen alsof ze veel verder en dieper reiken dan jouw persoonlijke verhaal.

En dan is er nog de laag die soms lijkt op magie, soms op een film waarin je zelf speelt.
Niet iedereen hoeft dit zo te ervaren of te benoemen. Maar in mijn werk zie ik regelmatig dat een programma niet alleen uit dit leven lijkt te komen.
Het is de laag waarin je bij ervaringen uitkomt (steeds met het lichaam als ingang) die in andere levens hebben plaatsgevonden. Ervaringen uit andere tijden en soms dimensies die mee zijn gekomen dit leven in en ook nu nog hun invloed uitoefenen.

Dit is wat ik multidimensionaal werk noem.

We kijken niet alleen naar gedrag.

We luisteren naar het hele veld waaruit het gedrag ontstaat. Het lichaam spreekt. De adem beweegt. Het onderbewuste laat beelden zien. Emoties komen naar boven. Soms dienen zich innerlijke delen aan. Soms heb je contact met een jongere of andere versie van jezelf. Soms een herinnering. Soms een energie die niet direct in woorden te vangen is, maar wel duidelijk voelbaar is.

In dat werk is aanwezigheid en ontspanning de sleutel.

Je hoeft niets te forceren. Het systeem laat zien wat klaar is om gezien te worden. Soms begint dat met een kleine spanning in de buik. Soms een diep verdriet. Soms een oud besluit zoals: “Ik moet het alleen doen.” Soms een deel van jou dat al jaren wacht op erkenning om gezien te worden.

Wanneer zo’n deel eindelijk wordt gezien en doorvoeld, gebeurt er vaak iets wezenlijks.

Het lichaam ontspant.
De adem verdiept.
De emotie beweegt.
Er komt warmte.
Er komt helderheid.
Er komt ruimte.

Een patroon dat jarenlang op de achtergrond draaide, hoeft dan minder hard te werken. Of kan -in enkele gevallen- zelfs helemaal oplossen.
Het heeft zijn boodschap gebracht. Het heeft laten zien wat het beschermde. En wanneer jij daar met jouw volwassen bewustzijn bij kunt blijven, ontstaat er een nieuwe verhouding tot jezelf.

Je bent niet langer volledig geïdentificeerd met de reactie.

Je ziet het programma draaien. Vanuit je gezonde deel.

En precies dat zien is krachtig.

Van automatische reactie naar bewuste aanwezigheid

Veel mensen proberen hun patronen te veranderen via het hoofd. Ze begrijpen waar het vandaan komt. Ze kunnen uitleggen waarom ze reageren zoals ze reageren. Ze hebben boeken gelezen, gesprekken gevoerd, inzichten gehad.

Dat kan waardevol zijn. Om het eerst te snappen.

Toch verandert een programma pas echt wanneer het lichaam mee verandert. Want het lichaam draagt de reflex. Het lichaam draagt de oude spanning, de pijn, het verdriet. Het lichaam weet wanneer het zich veilig voelt en wanneer niet.

Daarom werken adem en aanwezigheid zo direct.

De adem brengt je naar binnen, naar de plek waar je hoofd vaak omheen blijft bewegen. Je komt in contact met wat nog gevoeld wil worden. Niet als analyse, maar als levende ervaring. En in die ervaring kan iets verschuiven.

Je leert aanwezig blijven op de plek waar je normaal verdwijnt. Waar de angst je eerst nog vandaan hield.

Daar ligt de training.

Niet alleen tijdens een sessie, vooral ook in het dagelijks leven. Wanneer iemand iets zegt en je voelt dat je dichtklapt. Wanneer je partner je raakt in een oud stuk. Wanneer je op je werk spanning voelt. Wanneer je ergens door wordt getriggerd. Wanneer je lichaam aanspant en het oude verhaal alweer klaarstaat.

Daar kun je stoppen en voelen.

Waar zit het in mijn lichaam?
Wat gebeurt er met mijn adem?
Wil ik aanvallen, vluchten, pleasen, controleren of verdwijnen?
Kan ik hier een paar ademhalingen bij blijven?

Dat moment is klein, maar enorm krachtig.

Want daar ontstaat keuze.

En keuze is vrijheid.

Terug naar je authentieke zelf

Jouw authentieke zelf is niet iets wat je hoeft te bouwen. Het is iets wat weer ruimte krijgt wanneer oude beschermingen zachter worden.
Je zou kunnen zeggen dat jouw authentieke zelf jouw pure kracht is, jouw volle aanwezigheid.

Wat vertroebeld is geraakt door alle lagen van pijn, bescherming en programmering wat er omheen zit.

Elke keer wanneer je een patroon herkent, kom je dichterbij.
Elke keer dat je aanwezig blijft bij ongemak, groeit je draagkracht.
Elke keer dat je voelt wat er werkelijk in je leeft en daarnaar handelt, wordt je energie eerlijker.
Elke keer als je jezelf uit, vanuit je kracht en juist ook vanuit je ongemak, wordt je krachtiger.

En hoef je minder te reageren vanuit oude pijn.

Je kunt spreken vanuit rust.
Grenzen voelen zonder hard te worden.
Je plek innemen zonder jezelf te overschreeuwen.
Kwetsbaar zijn zonder jezelf te verliezen.
Krachtig zijn zonder te verharden.
Je kunt spreken vanuit je gevoel.

Dat is waar we onder andere mee werken in mijn ademsessies: aanwezig blijven in je lichaam, juist op de momenten waarop je normaal verdwijnt in je oude reactie.

En vanuit die aanwezigheid wordt iets nieuws mogelijk.

Meer ruimte.
Meer helderheid.
Meer levensenergie.
Verbinding, inspiratie.
Meer jij.

 

Wil je verder kijken?

Sommige patronen laten zich gemakkelijk herkennen.

Andere draaien al zo lang mee dat ze onderdeel lijken van wie je bent geworden.

Bewustwording begint vaak met iets eenvoudigs:
een moment van vertragen,
een eerlijke blik naar binnen,
een ademhaling die je terugbrengt naar jezelf.

Voel je welkom om verder te onderzoeken wat er in jouw systeem beweegt.

Plan een kennismaking via www.marcelschut.nl